Η NASA δηλώνει ότι η θερμική ασπίδα του Orion λειτούργησε όπως αναμενόταν στην Artemis II, έπειτα από λεπτομερή ανασκόπηση μετά την πτήση

Η NASA ανέφερε, σε ενημέρωση που δημοσιεύθηκε στις 15 Οκτωβρίου, ότι η περαιτέρω μηχανολογική ανάλυση της θερμικής ασπίδας του διαστημοπλοίου Orion από την Artemis II επιβεβαίωσε τα πρώιμα δεδομένα που έδειχναν ότι το σύστημα θερμικής προστασίας λειτούργησε όπως αναμενόταν. Η αποστολή, η πρώτη στην οποία αστροναύτες πέταξαν με το Orion, μετέφερε τέσσερα μέλη πληρώματος γύρω από τη Σελήνη και τα επανέφερε με προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό, ανοιχτά του Σαν Ντιέγκο, στις 10 Απριλίου 2026. Ένα συνοδευτικό φωτογραφικό άρθρο της NASA παρουσίασε υποβρύχιες εικόνες της θερμικής ασπίδας, που τράβηξαν δύτες του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ λίγο μετά την προσθαλάσσωση της κάψουλας.

Σύμφωνα με τη NASA, το Orion έφτασε σε μέγιστη ταχύτητα 39 φορές την ταχύτητα του ήχου κατά την επιστροφή του και αντιμετώπισε εξωτερικές θερμοκρασίες άνω των 4.000 βαθμών Φαρενάιτ στο μέγιστο της θέρμανσης, ενώ η καμπίνα παρέμεινε στο εύρος των 70 και κάτι βαθμών Φαρενάιτ. Η υπηρεσία ανέφερε ότι το σκάφος έφτασε σε απόσταση μικρότερη των 192 ποδιών από την προγραμματισμένη διεπαφή εισόδου και προσθαλασσώθηκε 0,59 μίλια από το προβλεπόμενο σημείο προσγείωσης.

Το αποτέλεσμα ακολουθεί αλλαγές που έκανε η NASA μετά τη μη επανδρωμένη πτήση Artemis I, όταν η θερμική ασπίδα έχασε απανθρακωμένο υλικό. Με βάση δοκιμές arc jet στο Ερευνητικό Κέντρο Ames, η υπηρεσία μείωσε τη μέγιστη απόσταση που μπορούσε να διανύσει το Orion κατά μήκος του ίχνους εδάφους μεταξύ της εισόδου στην ατμόσφαιρα και της προσθαλάσσωσης, ώστε να περιοριστεί ο χρόνος που περνούσε η ασπίδα στο εύρος θερμοκρασιών που συνδέεται με το πρόβλημα της Artemis I. Η NASA ανέφερε ότι αυτό μείωσε τις ρωγμές και την απώλεια απανθρακωμένου υλικού κατά έναν παράγοντα δέκα: οι μηχανικοί εντόπισαν εννέα σημεία απώλειας απανθρακωμένου υλικού ποικίλων μεγεθών στην ασπίδα της Artemis II, έναντι 103 στην Artemis I. Η ασπίδα αποτελείται από 186 επιμέρους μπλοκ Avcoat, και η NASA ανέφερε ότι και το οπίσθιο κέλυφος (backshell), καλυμμένο με 1.300 κεραμικά πλακίδια, λειτούργησε επίσης όπως αναμενόταν, χωρίς ενδείξεις υπερθέρμανσης γύρω από τα στεγανοποιητικά των παραθύρων, των εξαεριστικών, των προωθητήρων και της πλευρικής θυρίδας.

Η αξιολόγηση δεν έχει ολοκληρωθεί. Η NASA ανέφερε ότι η ομάδα της πραγματοποίησε σαρώσεις λέιζερ της επιφάνειας της ασπίδας και τις συγκρίνει με τις μετρήσεις πριν από την πτήση για να προσδιορίσει πόσο υλικό υποχώρησε, κάτι που στη συνέχεια θα ελεγχθεί έναντι των προβλέψεων. Η ασπίδα μεταφέρθηκε στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, όπου η εξαγωγή δειγμάτων και οι εσωτερικές σαρώσεις με ακτίνες Χ ξεκίνησαν τον Αύγουστο· η NASA ανέφερε ότι η δειγματοληψία, μαζί με δοκιμές υλικών και θερμική ανάλυση, συνεχίζεται για να υποστηρίξει τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη θερμικών ασπίδων. Για την Artemis III, που έχει προγραμματιστεί για το επόμενο έτος σε χαμηλή γήινη τροχιά, η υπηρεσία ανέφερε ότι ο σχεδιασμός της θερμικής ασπίδας αναβαθμίστηκε ώστε τα μπλοκ Avcoat να έχουν ομοιόμορφη, σταθερή διαπερατότητα.

Η θερμική ασπίδα είχε προσελκύσει έλεγχο πριν από την πτήση. Το Ars Technica ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι η επιλογή της NASA να πετάξει την ασπίδα της Artemis II αμετάβλητη και να αλλάξει αντ' αυτού τη διαδρομή επανεισόδου δεν ήταν χωρίς αντιπαραθέσεις, και ότι η ανάλυση μετά την Artemis I είχε διαπιστώσει ότι το Avcoat δεν μπορούσε να απελευθερώσει αέρια, τα οποία παγιδεύτηκαν και προκάλεσαν ρωγμές. Σε συνεδρίαση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αεροδιαστημικής Ασφάλειας (Aerospace Safety Advisory Panel), το μέλος της επιτροπής Πολ Χιλ χαρακτήρισε την κατάσταση της ασπίδας «εξαιρετικά ικανοποιητική» και ανέφερε περίπου εννέα σημεία απώλειας απανθρακωμένου υλικού, σύμφωνα με το Ars. Ο Χιλ επισήμανε επίσης έναν συμβιβασμό: το αναθεωρημένο προφίλ περιόρισε τη δυνατότητα του Orion να διανύει απόσταση κατά μήκος του ίχνους εδάφους, δυνατότητα που βοηθά τους σχεδιαστές να βρουν κατάλληλο σημείο προσθαλάσσωσης αν αλλάξει ο καιρός. Είπε ότι ένα πιο διαπερατό Avcoat για την Artemis III και τις επόμενες αποστολές θα πρέπει να αποκαταστήσει μια πολύ μεγαλύτερη τέτοια δυνατότητα.