ESA با آزمایش هشت‌روزهٔ نمونهٔ اولیهٔ Rosalind Franklin در بیابان، عملیات مریخ‌نورد را تمرین می‌کند

به گزارش آژانس فضایی اروپا (ESA)، یک نمونهٔ اولیهٔ مریخ‌نورد Rosalind Franklin از مأموریت ExoMars در ماه سپتامبر هشت روز در بیابان Tabernas در جنوب شرقی اسپانیا حرکت کرد و در مجموع 220 متر را پیمود، در حالی که هدایت آن را یک تیم علمی در فاصلهٔ تقریباً 1,200 کیلومتری بر عهده داشت. این آژانس این تمرین را که حدود 100 دانشمند و مهندس از سراسر اروپا را گرد هم آورد، تمرینی برای شرایطی توصیف می‌کند که مریخ‌نورد ممکن است پس از رسیدن به مریخ در سال 2030 با آن روبه‌رو شود. نام این نمونهٔ اولیه Charlie است.

به گفتهٔ ESA، منطقهٔ Tabernas تا حدی به این دلیل انتخاب شد که زمین آن به مریخ شباهت دارد. Elliot Sefton-Nash، دانشمند علوم سیاره‌ای، گفت زمین‌شناسی و کانی‌شناسی محلی به تیم امکان داد سناریویی به اندازهٔ کافی واقع‌گرایانه طراحی کند تا عملیات علمی، تفسیر و تصمیم‌گیری خود را زیر فشار بگذارد. Charlie را Airbus ساخته است و این نمونهٔ اولیه همان نرم‌افزار هدایت، ناوبری و کنترلی را اجرا کرد که خود Rosalind Franklin برای رسیدن به اهداف و دوری از خطرها به آن متکی خواهد بود.

تیم علمی از مرکز کنترل عملیات مریخ‌نورد (ROCC) متعلق به ALTEC در تورین ایتالیا کار می‌کرد و با استفاده از تصاویر، داده‌های رادار زیرسطحی و داده‌های طیفی ارسالی مریخ‌نورد، امیدبخش‌ترین نقاط را برای جست‌وجوی شواهد حیات برگزید؛ ESA این جست‌وجو را هدف اصلی مأموریت عنوان می‌کند. این داده‌ها از نمونه‌های اولیهٔ ابزارهای Rosalind Franklin به دست آمد: دوربین‌های PanCam برای نماهای دور و گسترده، دوربین نمای نزدیک CLUPI، طیف‌سنج Enfys و رادار نفوذی زمینی WISDOM. به گفتهٔ ESA، این ابزارها برای جست‌وجوی ردپای فعالیت میکروبی باستانی ساخته شده‌اند.

Luc Joudrier، مسئول عملیات مریخ‌نورد Rosalind Franklin، گفت: «مریخ‌نورد بی‌عیب و نقص کار کرد.» او گفت تیم همچنین به Charlie اجازه داد خودش به کاوش بپردازد و این مریخ‌نورد در روز ششم بدون اینکه کسی آن را براند، بیش از 60 متر را با خطای ناوبری کمتر از 1% پیمود. همه چیز ساده نبود. Chiara Lombardi، مهندس سامانهٔ مریخ‌نورد و فرودگر ExoMars، گفت تشخیص میزان شیب یک سراشیبی از روی داده‌های مریخ‌نورد دشوار بود؛ تیم ابتدا مسیری محتاطانه برگزید و سپس با استفاده از یک نقشهٔ ارتفاعی دیجیتال تأیید کرد که شیب ملایم است. باران نیز در یک روز آزمایش‌های بیابانی را متوقف کرد و Lombardi گفت تیم‌ها آموختند هنگام رخ دادن اتفاقی غیرمنتظره، برنامه‌ها و اولویت‌ها را تغییر دهند.

به گزارش ESA، در حالی که مریخ‌نورد موقعیت، اندازه‌گیری‌ها و تصاویرش را می‌فرستاد، برنامه‌ریزان و دانشمندان در تورین شبانه‌روز کار می‌کردند تا روز بعد را آماده کنند؛ همان‌گونه که قرار است مأموریت واقعی اجرا شود. Jorge Vago، دانشمند پروژهٔ ExoMars، گفت: «ما فرصت زمانی فراوانی نخواهیم داشت، پس باید از هر روز روی مریخ بیشترین بهره را ببریم.» ESA کل این کارزار را 20 روزه توصیف می‌کند که شامل دریافت روزانهٔ داده‌ها و بررسی فناوری‌ها و رویه‌ها در محیطی دشوار بود. Airbus UK کار در اسپانیا را سازمان داد، The Open University بخش مرکز کنترل در ایتالیا را بر عهده داشت و Thales Alenia Space رهبری تیم صنعتی مأموریت مریخ‌نورد را بر عهده دارد. آزمایش میدانی بعدی که برای تابستان 2027 برنامه‌ریزی شده، قرار است پیچیده‌تر باشد و چالش‌های تازه‌ای مرتبط با مدارگرد ExoMars Trace Gas Orbiter در مدار مریخ را در بر بگیرد.