تصویر هابل کهکشان مارپیچی NGC 1827 را از لبه در چارچوب پیمایش کهکشانهای قمری نشان میدهد
NASA تصویری از تلسکوپ فضایی هابل از NGC 1827 منتشر کرده است؛ کهکشانی مارپیچی که از لبه دیده میشود و در فاصله حدود 37 میلیون سال نوری قرار دارد و در جریان پیمایشی از کهکشانهای قمری کمجرم پیرامون کهکشانهای میزبان شبیه راه شیری ثبت شده است.

نکات کلیدی
- 1NGC 1827 یک کهکشان مارپیچی حدواسط است که از لبه دیده میشود و در فاصله حدود 37 میلیون سال نوری در صورت فلکی کبوتر (Columba) قرار دارد.
- 2تصویر هابل که با Advanced Camera for Surveys گرفته شده، رگههای غبار، نواحی آبی ستارهزایی و یک ستاره پیشزمینه با چهار خار پراش را نشان میدهد.
- 3این رصد به پیمایشی از 260 کهکشان قمری پیرامون 22 میزبان شبیه راه شیری در محدوده حدود 32 میلیون سال نوری تعلق دارد.
- 4هابل 111 کهکشان قمری را رصد کرده است؛ بقیه به 149 مدار دیگر نیاز دارند، یک مدار برای هر کهکشان.
- 5NASA میگوید کهکشانهای کمجرم به آزمودن مدلهای کیهانشناختی در مقیاسهای کوچک کمک میکنند، جایی که پیشبینیها در تطابق با رصدها دچار مشکلاند.
متن کامل خبر
NASA در 16 اکتبر تصویر تازهای از تلسکوپ فضایی هابل منتشر کرد که NGC 1827، یک کهکشان مارپیچی حدواسط، را از لبه نشان میدهد. به گفته NASA، این کهکشان در فاصله تقریباً 37 میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی کبوتر (Columba) قرار دارد. از پهلو، رگههای غبار قهوهای زنگارگونه آن در سراسر طول قرص کشیده شدهاند.
این تصویر با دوربین Advanced Camera for Surveys (دوربین پیشرفته پیمایش) هابل گرفته شده است. NASA میگوید تصویر نواحی آبی روشنی را در طول قرص نشان میدهد که رگههای غبار تیره آنها را از هم جدا کردهاند و احتمالاً ستارگان جدید در آنها شکل میگیرند. درست در سمت چپ برآمدگی مرکزی کهکشان ستارهای پرنور دیده میشود، اما این ستاره یک جسم پیشزمینه است که میان زمین و NGC 1827 قرار دارد. چهار خار پراش آن ناشی از خم شدن نور در اطراف پایههای نگهدارنده درون تلسکوپ است که آینه ثانویه هابل را نگه میدارند. ستارگان پیشزمینه دیگر در کادر را میتوان از همین خارها بازشناخت، در حالی که کهکشانهای دورتر در پسزمینه تیره پراکندهاند.
این رصد بخشی از پیمایشی با هابل است که 260 کهکشان قمری را پیرامون 22 کهکشان میزبان شبیه راه شیری بررسی میکند، که همگی در محدوده تقریباً 32 میلیون سال نوری از زمین قرار دارند. تا کنون هابل 111 مورد از این کهکشانهای قمری را رصد کرده است. به گفته NASA، اهداف باقیمانده به 149 مدار اضافی هابل نیاز خواهند داشت، با تخصیص یک مدار به هر کهکشان.
NASA میگوید کهکشانهای کمجرم مانند کهکشانهای این برنامه رصدی راهی برای آزمودن پیشبینیهای مدلهای کیهانشناختی در مقیاسهای کوچک فراهم میکنند، جایی که این مدلها در تطابق با رصدها دچار مشکلاند. این سازمان انتظار دارد دادهها درک بهتری از ویژگیهای کهکشانهای کمجرم پیرامون میزبانهای شبیه راه شیری به پژوهشگران بدهند و به نوبه خود مدلهای کیهانشناختی را بهبود دهند. این تصویر به NASA، ESA و مایکل جونز از مؤسسه فناوری کالیفرنیا نسبت داده شده و پردازش تصویر را گلدیس کوبر از NASA و دانشگاه کاتولیک آمریکا انجام داده است.
چرا مهم است
مدلهای کیهانشناختی در تطابق با رصدها در مقیاسهای کوچک، مانند مقیاس کهکشانهای کمجرم، دچار مشکلاند. به گفته NASA، سرشماری نظاممند هابل از کهکشانهای قمری پیرامون میزبانهای شبیه راه شیری مجموعه دادهای بزرگتر و یکدست در اختیار پژوهشگران میگذارد تا این سامانهها را توصیف و مدلها را بهبود دهند.
گاهشمار
· منتشرشده
موضوعها#تلسکوپ فضایی هابل#NASA#NGC 1827#کهکشانها#کیهانشناسی#ستارهشناسی
منابع
این خبر بر منابع زیر استوار است. برای بافت کامل، آنها را بخوانید.



